Osnovna dva elementa u prostornoj organizaciji čine napeta, konveksna linija obale (rive) i pravocrtni, oblikovno apstraktni mol. Oblik rive proizašao je iz lokaliteta i kontinuiteta postojeće rive, dok je mol artificijelni element. Osnovna kompozicija bazirana je upravo na kontrasnosti ta dva elementa. Opravdanost oblika i dimenzije mola sadržana je u njegovoj dvojakoj funkciji (turistička luka i trg). Centralitet istog ritmizira šetnju (lungo mare),a čiji akcenti su: multikulturalni centar, mol kao turistička luka i trg, hotel i akvarij (sve na ravnomjernim prostorno-vremenskim distancama) ali i balansira intenzitet sadržaja. Mol “povlači” trg prema moru i omogućuje pješačku dostupnost sasvim novoj vizuri iz centra uvale koja je do sad bila dostupna samo iz plovila.

Nova izgradnja je tretirana kao dovršena cjelina jasno definiranih rubova i granica, da bi ostala dosljedna principu postojeće strukture grada. Novi prostor sa svojim specifičnim identitetom ostaje unutar svojih granica, bez namjere za daljnjim proširenjem. Na taj način, ne mijenja se identitet ostalih dijelova grada, već se u širem smislu dodaje jedan novi sloj, s karakteristikama svog vremena. Čitanje prostora ostaje slojevito i zanimljivo. S južne strane, formira se zelena cezura kao logični slijed postojećeg parka i stvara prirodnu i najbitniju dilataciju u odnosu na stari grad. Ulaz u novi dio grada “markira” školjkasta forma multikulturalnog centra, kao jasni znak novog. Prelazak iz novog u staro, kao i obrnuto, uvijek ima svoju procesualnost