Ovim planom se definiraju 3 nivoa rješenja; jedan dio je regulacija koja čini obavezni dio (jasno su definirani građevinski pravci), drugi nivo rješenja je definiranje maksimalne izgrađenosti. Ona predstavlja gornji limit koji se može ali ne mora ispuniti. Treći nivo je tipologija koja je projektantski sugerirani dio te predstavlja idealno rješenje za maksimalnu izgrađenost. Parcela je uzdužna, širine 720 cm i varirajuće dubine. Princip izgrađenosti je da se građevinski pravac odnosno fronta zgrade moraju poklapati sa uličnim rubom parcele. Parcela smije biti izgrađena u cijelom svom tlocrtnom gabaritu uz uvjet da negdje ima pozicioniran atrij dim 600 x 600 cm koji ide od nivoa 1 kata ili prizemlja do vrha zgrade. Pri određivanju katnosti, rukovodilo se analogijom sa starim gradom. U većem dijelu, katnost je P+3. Katnost i visine vijenca su prilagođeni visinskoj razlici terena u odnosu na obalnu zonu od 3 m. Taj je nedostatak iskorišten za formiranje dodatne etaže na rivi gdje je ona i najopravdanija (u ekonomskom smislu, ali i u smislu interpretacije lokalne morfologije). Zadnja etaža je uvučena u odnosu na vijenac. Značaj lokacije opravdava povećanu katnost.

Tipologija kuća uvjetovana je formatom parcele kao i urbanim pravilima. Nastala je studiranjem rimske atrijske kuće i vertikalne mediteranske kuće. Razrađene su varijante objedinjavanja dviju parcela kao i organizacije na jednoj parceli. Atrij ima višestruku funkciju; omogućuje duboku izgradnju sa različitim varijantama organizacije stana, obzirom na klimatsko podneblje atrij je idealan u smislu kontrole insolacije i provjetravanja, a također ima i ambijentalnu vrijednost. Tom tipologijom postiže se privatnost i individualiziranost unutar vrlo jake javne gradske strukture. Nizanjem sadržaja oko atrija, omogućuje se vrlo različita prostorna i funkcionalna organizacija. Kuća s istim konstruktivnim rasterom može biti organizirana i kao stambena i kao poslovna, dok je organizacija stanova moguća kao 1 ili 2 stana na stubište.